@^_^@#

ช่วงนี้นอนร้องไห้ ติดกันมาสามวันแล้วนะ .... ทำไมมันเป็นแบบนี้อ่าาาาาาาาาาา  เซ็งงง

 

อยากให้เธอดูแล เป็นห่วง เทคแคร์ ส่งเมสเสจหวานๆให้เราบ้าง  สนใจชีวิตของเราบ้าง

วันนึงได้คุยกันแค่ครั้งสองครั้ง เราโทรไปตลอด   เธอไม่เคยรู้เลยว่าเราทำงานกี่โมง ว่าางกี่โมง  กินข้าวรึยัง

อยากให้เธอดูแลเราดีดี  คิดถึงเราบ่อยๆ  ทำไมมันไม่เป็นอย่างงั้นเลยล่ะ ... เสียใจจัง

 

 

กับคนอีกคน ที่เอาใจเก่ง ดูแล เป็นห่วง คิดถึงเราตลอด แม้จะรู้ว่าเค้าทำเพื่ออะไร  อาจจะทำได้ไม่นาน

แต่ช่วงเวลานั้น มันช่างดีเหลือเกิน  เวลาที่เรารู้สึกว่ามีคนดูแล มีคนเอาใจใส่  มีคนเป็นห่วงเป็นใย มีคนคิดถึง เช้ากลางวันเย็น  ก่อนนอน  บางทีเราก็ต้องการคนปากหวาน คนเลี่ยนๆ คนเอาใจ ..  แค่นั้นก็รู้สึกดี

แม้จะหลอกตัวเองไปด้วยก็ตาม  แม้จะรู้ว่ารักแล้วต้องเสียใจ  แต่เราก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าเรา รัก เค้าเข้าแล้ว

 

 

ทำไมความรักมันต้องเป็นแบบนี้  ทำไมเราต้องรักคนที่ไม่น่ารัก  ทำไมคนที่เรารักเค้าไม่เอาใจเราบ้าง

เราเหนื่อยจังเลย  อยากมีคนดูแลบ้างง  เหนื่อยจัง  ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย

เมื่อความรัก ... ไม่เป็นไปอย่างที่เราคิด

 ความรักที่จริงใจ  รักและเป็นห่วง ...มันเหมือนไร้ค่า  ไม่มีความหมาย ยิ่งทำ เทอยิ่งได้ใจ

เหมือนความรัก กลายเป็นความโง่ .. เคยได้ยินมั้ย ความรักทำให้คนตาบอด วันนี้เราเชื่อแล้ว

โง่ซ้ำๆ  ..ซ้ำๆ  ...  ซ้ำๆ   จนกระทั่งวันนี้ เทอก็ยังทำให้เราเสียใจ ผิดหวัง

 

ทำไมความรักแบบเอาใจใส่ ทะนุถนอม ดูแล เป็นห่วง  ไม่ทำให้เราร้องไห้   มันไม่มีอยู่จริงเลยใช่มั้ย

 

เสียใจ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ... จนถึงวันนี้ มันคงต้องพอซักที   ไม่ว่าเทอจะเอาเราไปพูดแบบไหน เหตุผลอะไร

เทอก้อน่าจะรู้อยุ่แก่ใจ ว่าเพราะอะไร ....

 

เราเสียใจ มากกว่าเทอแน่นอน ... เสียใจที่ทุ่มเทความรักให้ผิดคน ... เสียใจที่เชื่อใจ หวังว่าเทอจะไม่เปนแบบนั้น

 

เสียใจ เสียใจ ที่ความรักของเรา ไม่มีค่า